300 woorden: De zucht van Mark Rutte

We hoorden ‘em allemaal. Zo in het midden van de persconferentie, die gisteravond weinig verlichting bood voor 17 miljoen Nederlanders. En toch, die diepe zucht van Mark Rutte, maakt hem menselijker dan ooit.

In al die jaren dat Rutte (sinds oktober 2010) premier is van Nederland heb ik hem nog nooit zo menselijk gezien als gisteravond. Alsof hij altijd een masker droeg en een dubbele agenda had. Maar dat viel tijdens de persconferentie helemaal weg. Hij weet het ook niet allemaal, hij heeft ook niet overal antwoorden op. Zo toonde hij zich even net zo mens als wij. Wij weten het ook allemaal niet meer. Wij willen leven, maar worden afgeremd door een virus, dat we nog niet goed begrijpen. Of misschien wel helemaal niet.

‘Deze crisis is een van de grootste, meest ingrijpende en meest bedreigende periodes die ieder van ons ooit zal meemaken’, zei hij tegen bijna 8 miljoen tv-kijkers (opnieuw een kijkcijferrecord voor een niet-sportprogramma). De cijfers liegen er niet om. Er zijn in Nederland 4000 mensen overleden aan het virus, zo’n 10 duizend zijn opgenomen geweest in het ziekenhuis en meer dan een half miljoen mensen hebben het virus al gehad. Dat is meer dan verdrietig.

Tot 1 september zijn alle evenementen afgelast. Geen concerten, geen festivals, mogelijk dus ook geen zomervakantie. Ondernemers gaan nu klappen krijgen, als ze die al niet hebben gehad. Freelancers verdrinken in de strijd. Kwetsbare ouderen mogen nog geen bezoek krijgen. De anderhalvemetersamenleving blijft nog wel even.

Rutte durft zich kwetsbaar te tonen. Eindelijk. Hij zucht diep, hij worstelt. Hij gebruikt woorden als ‘duivelse dilemma’s, ‘agony’ en ‘stress’. Hij maakt zich zorgen. Zorgen om de volksgezondheid. Zorgen om de toekomst. We moeten echt volhouden, riep hij op. We mogen nu niet verzwakken. We moeten onszelf beheersen. Voor onze veiligheid, maar vooral ook voor de ander. Nederlanders, houd vol.

Foto: Cottonbro

Post A Comment