De dief in de nacht | Poëzie

Als een dief in de nacht sta je bij mij op de stoep
Het is vroeg, februari vier uur ‘s nachts
Met al je bagage, je troep, je koffers, je leegte

Ik hunker naar een schuilplaats, een plaats om te rusten
om op adem te komen, maar je geeft me geen tijd
Je steelt de tijd, je steelt m’n vuur, m’n vitaliteit

Nu is het een uitputtingsstrijd, ik verdrink in je ellende
Jij zegt mij: je bent zwak, je bent slecht, je hebt schuld

Je woorden breken mij keer op keer
Woord voor woord, spraak voor spraak
Ik raak mezelf kwijt, het leven is zoek

Spraak voor spraak, woord voor woord
begin ik nieuwe data te verwerken
Ik zaai andere lettergrepen, ik grijp de letters vast

Zoals de zon de zee kust bij ondergang
Ze laten elkaar niet los, noem het cohesie
Noem het een combinatie, een connectie

Noem het nieuw terrein, mijn eigen domein
Het nieuwe schrift staat nu in mijn geheugen gegrift

Ik ben sterk, ik ben mooi, ik ben goed
Het is vroeg, september vier uur ’s nachts
Als een dief in de nacht trap ik je eruit

Post A Comment