Real Talk: Het leven is tekort om ongelukkig te zijn

De tram reed gisteravond langs het Spui, over het Koningsplein. Ik had een plekje bij het raam, keek blij naar buiten: de prachtige gebouwen, de ontelbare toeristen, de zonnestralen achter de huizen. En ik was zo gelukkig, echt intens gelukkig. Maar nog niet zo lang geleden kwam ik helemaal niet buiten. Nog niet zo lang geleden kwam ik zelfs op mijn favo plek, het strand, niet tot rust. Ik kon alle prikkels van drukte, van mensen, van geluid niet aan. Ik was flink overspannen.

Gisteravond in de tram dacht ik terug aan een paar maanden geleden. Het leven geeft je soms citroenen, het leven zal altijd met ups en downs gaan. Niemand leeft voor altijd op de bergtoppen. Dat kan gewoon niet maar wij kunnen er wel voor kiezen hoe we door die dalen gaan. Een keuze is er altijd. Het leven is tekort om werk te hebben dat niet bij je past, het leven is tekort. Tekort om boos te zijn op anderen, tekort om bitterheid vast te houden. Het leven is tekort.

Soms had ik gewild dat ik sneller uit de burn-out kwam. Dan had ik gewild dat ik gewoon gelijk mijn baan had gestopt maar er is ook een tijd voor alles. En als je vertrouwt op De Tijd, dan komt hij nooit te laat. Voor mij was het precies op tijd. In een korte tijd was ik niet meer ongelukkig, ik kon eindelijk de zon weer op mijn gezicht voelen. Tranen voelde ik ook. Van ik heb het overleefd en dank je wel.

En ken je iemand met burn-out of overspannenheid, één tip: love on them, just love! Liefde vertaalt zich naar een lief berichtje, een kaartje, een bloemetje, even kort bellen, luisteren niet om antwoorden te geven, maar om er te zijn. Just love.

Post A Comment