Kon ik de wereld maar geven

Het is december midden in de zomer
Een thuis van drie bij drie
Met herinneringen aan de muur
En ‘God met ons’ boven de voordeur
Een houten bed voor 10 man
Kan je dan.. dat een bed noemen?
Een dak dat de waterdruppels niet stopt
Een man die werkt voor druppels drank

Waar zijn de parels in de troep?

Geen geld om rijst te kopen
Om huur te betalen
Om acht kinderen te voeden
Deze moeder heeft zorgen
12 uur per dag verkopen op de markt
En toch schulden hoger dan ‘t plafond
Haar ogen zien geen hemel
Enkel het vuil van de aarde
‘T stof prikt in haar ogen
Dikke tranen denderen als watervallen

Het is overleven om te leven
Het is doorgaan zonder stoppen
Zonder op adem te komen
Alleen maar diepte, geen toppen

Kon ik maar geven zonder eind
Kon ik maar omhelzen totdat de pijn verdwijnt
Kon ik je maar de wereld geven

Post A Comment

ZoeteLiefde zoekt de stilte. Lees hier de verhalen uit 'Lessen uit het klooster'.