Auteur The Shack: ‘Kwetsbaarheid is een teken van een gezond leven’

Al tien jaar wordt het boek ‘The Shack’ van auteur W. Paul Young gelezen én bekritiseerd. Young praat nog altijd graag over het verhaal en de boodschap van zijn populaire boek. “Het is een straat met twee wegen. Ik hoor bij die gesprekken ook dingen die ik moet horen. Dat is het waardevolle aan deze hele ervaring. Als je leert leven in de genade van vandaag, dan is het precies goed”, vertelt Paul.

In Amerika ging het boek meer dan zeven miljoen keer over de toonbank. Halverwege 2008 tot begin 2010 stond het debuut van Paul bovenaan de bestsellerlijst van The New York Times in de categorie fictie. In Nederland kwam de roman uit onder de vertaling ‘De Uitnodiging’. Inmiddels zijn er meer dan 25.000 Nederlandse exemplaren verkocht. Nu is een speciale jubileumuitgave uitgebracht.

We laten het Nederlandse boek via Skype aan de auteur zien. Paul (63), die in Canada geboren is, zit dan in zijn huis in de Amerikaanse staat Oregon, waar hij tijd met zijn vrouw Kim en gezin doorbrengt. Als het bij hem 9 uur ’s ochtends en bij ons 18 uur ’s avonds is, hebben we een diepgaand gesprek over The Shack, maar we praten ook over angst, genade en kwetsbaarheid.

Gezond leven
“Kwetsbaarheid is een teken van een gezond leven. Wijsheid zegt op welke momenten je kwetsbaar je moet zijn”, begint hij te vertellen. “Ik groeide op in een kerk waar kwetsbaarheid bijna als zonde werd gezien. Dus iedereen probeerde geen zwakte te laten zien. De kerk draaide om een optreden. Je moest je weg er doorheen maskeren: fake your way. Maar Gods kracht wordt perfect in onze zwakheid. Hoe weten we anders dat God een verlossend genie is?”, vertelt de auteur, die als kind van zendelingen is opgegroeid in een lokale stam in Nieuw-Guinea.

Kwetsbaarheid is een teken van een gezond leven. Wijsheid zegt op welke momenten je kwetsbaar je moet zijn

Paul schreef zijn populaire boek als kerstcadeau voor zijn zes kinderen, hij liet 15 exemplaren drukken bij Home Depot. Hij wilde met het verhaal vertellen over de worsteling die hij jarenlang voerde met God en zijn geloof. De thema’s die in het boek aan bod komen, denk aan het kwaad, verlies, lijden, integriteit en authenticiteit, heeft Paul allemaal geleefd voordat hij erover schreef. “Blootstelling brengt genezing. Dat heeft het mij zeker gebracht.”

In het verhaal maken we kennis met Mackenzie (Mack) en zijn jongste dochter Missy, die tijdens een kampeervakantie wordt ontvoerd. In een verlaten hut zijn er aanwijzingen dat Missy bruut om het leven is gebracht. Vier jaar later krijgt Mack een briefje met een uitnodiging om naar de hut te gaan. Wat Mack daar aantreft, verandert zijn hele leven.

In jouw boek is God, of liefkozend Papa, een donkere vrouw
“Vanaf de eerste pagina wist ik dat Papa een grote donkere vrouw zou zijn. Ik groeide als kind van zendelingen op het platteland van Nieuw-Guinea op. Ik zat altijd tussen donkere mensen en dacht dat ikzelf zwart was. Totdat ik zes was en naar kostschool ging. Daar overtuigden ze me dat ik echt wit ben. Maar in theologie is God niet meer man dan vrouw. En niets in de Bijbel is geschreven vanuit wit perspectief. Alles is vanuit het Midden-Oosten geschreven”, zegt hij duidelijk.

Het verhaal zou toch alleen maar voor mijn kinderen zijn, dus wie zou er een probleem mee kunnen hebben?

“Het verhaal zou toch alleen maar voor mijn kinderen zijn, dus wie zou er een probleem mee kunnen hebben? Maar ik zou dat absoluut niet veranderen. God als zwarte vrouw heeft een blanke westerse mannelijke denominatie compleet op z’n kop gezet. Dat zag ik niet aankomen. En toen, plotseling, iedereen die misbruikt is door een man en iedereen die God als dictatoriale Vader zag, begon vragen te stellen in zijn wereld. Het bleek dat het boek op dat gebied ongelooflijk behulpzaam was.”

De metafoor van het huis
In ‘De Uitnodiging’ gebruikt Paul de metafoor van het huis. “The Shack is je huis vanbinnen”, vertelt hij. We vragen hem hoe zijn huis er vroeger uitzag. “Afschuwelijk, echt afschuwelijk”, zegt Paul, waarna hij diep zucht.

“Het was de plek die je op slot deed om nooit meer naar terug te gaan. Bijvoorbeeld mijn moeilijke relatie met mijn vader, relaties met mensen die me seksueel misbruikt hebben, nergens echt bij horen en overleven door een leugenaar te zijn.” Hij vertelt dat hij geloofde wat de kerk hem destijds leerde. “Ik was waardeloos. Theologie vertelde me dus dat ik waardeloos was. Door mijn ervaringen voelde ik me waardeloos. Dus hoe denk je dat mijn huis ervan binnenuit zag? Het zag eruit als een vuilnisbelt. Alles was gebroken. Overal lekte water, de leidingen deden het niet. Het huis zat vol schimmel. Dat wil je alleen maar opsluiten. Daar wil je niet naar toe en daar nodig je ook niemand uit om naar toe te gaan.”

Het gevolg van zo’n vervallen huis is dat je een toneelspeler wordt. “Je verft alles snel wit. En als mensen door je masker beginnen heen te prikken en dichtbij het huis vanbinnen komen, dan hoor je God je ineens ergens anders naar toe roepen. Dan ren je hard de andere kant op, maar je gebruikt daarvoor christelijke woorden, zodat je ermee wegkomt.”

Hoe ziet jouw huis er tegenwoordig uit?
“Het is echt geweldig. Het huis is herbouwd. Alle deuren staan open. Natuurlijk is er nog wel wat werk te doen, wat ruwe randen moeten gepolijst worden. Maar het grote verbouwingswerk is gedaan. Ik aarzel nu niet om mensen binnen te laten. Kom maar binnen, je bent hier welkom. Misschien zie je wat dingen in mijn huis, die ik nog niet gezien heb. Maar ze zijn niet meer zo eenvoudig te vinden.”

Je krijgt genade voor een dag

Jaren zag Paul niet wie hij werkelijk was. “Ik had al bepaald hoe mijn huis eruitzag. Maar dat is niet de waarheid van mijn zijn. Ik was een religieus persoon die vastzat in die ‘waarheid’.” De waarheid van ieders zijn is dat we gemaakt zijn in de gelijkenis van God. “Dat is meer waar aan jou dan iedere vorm van gebrokenheid.”

Waar Paul ook gaat en wat hij ook meemaakt, hij houdt constant vast aan de genade voor een dag. “Je krijgt genade voor een dag. Blijf in Gods aanwezigheid en ga om met wat er voor je ligt. Want dat is precies goed.”

Marina heeft dit interview gehouden voor CIP Media
Foto: Simon Migaj

Post A Comment