Alisa zoekt een nierdonor om haar leven te redden

“Ik ben wanhopig op zoek naar een nierdonor – misschien kan jij mijn leven redden.” Deze woorden staan boven het Facebookbericht dat Alisa (30) maandagavond heeft geplaatst. Haar woorden gaan door merg en been. Ze gaan over leven en dood.

“Mijn naam is Alisa en ik ben wanhopig op zoek naar een nierdonor om mijn leven te redden. Ik ben nu drie jaar aan het dialyseren en mijn lichaam is aan het afbreken door de voortdurende behandeling. Het is ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Als ik niet snel een donor vind, ben ik bang dat ik doodga.”

Van de zomer sprak ik Alisa in Amsterdam over de plotselinge ziekte en haar zoektocht naar een nierdonor. Hieronder een deel van dat gesprek.

Alisa geeft hoop niet op: ‘Ik bid voor een nierdonor’

Alisa geniet van haar leven met dochtertje Chloé. Ze ontwerpt kleding, heeft een hechte vriendengroep en is actief in de kerk. Haar leven lijkt redelijk zorgeloos, totdat ze in 2015 een auto-immuunreactie krijgt die haar leven compleet op z’n kop zet. Datzelfde jaar krijgt ze de diagnose: nierfalen. “Wat moet ik met mijn dochter doen als ik overlijd?”, was het eerste dat door haar hoofd schoot. Nu, vier jaar verder, is ze nog altijd in afwachting van een donor. “Ik kan niet voor altijd blijven dialyseren.”

Levensbelangrijk
Gezonde nieren zijn van levensbelang. Als je nieren niet werken, dan ga je dood. Dat is een keiharde realiteit van nierfalen. In Nederland hebben volgens de Nierstichting bijna 17 duizend mensen nierfalen. Daardoor hebben ze een vervangende behandeling nodig: dialyse of transplantatie. Zo’n 6500 mensen moeten dialyseren om in leven te blijven. Alisa is daar een van. De gemiddelde levensverwachting bij dialyse is slechts 5-10 jaar. Het duurt meestal 13 jaar om een geschikte donor met bloedgroep O+ te vinden, de bloedgroep die Alisa nodig heeft. “Ik zal waarschijnlijk wachtend sterven.”

Overleven
Dialyseren is eerder overleven dan leven. Drie keer per week wordt ze ’s nachts 8 uur lang gekoppeld aan dialyse-apparatuur. “Het is altijd pijnlijk en heel stressvol. Vooral de dikke naalden en de nakaters maken het pijnlijk.” Alisa’s leven wordt na een dialyse gekenmerkt door misselijkheid, hoofdpijn, vermoeidheid en een energietekort. “Je komt in een soort overlevingsmodus.”

Ze kan niet voor haar dochter zorgen. “Als ik overlijd, dan heeft mijn dochter niemand.”

Een tweede kans
“Een nieuwe nier zal mijn leven veranderen. Ik zal gezegend worden met een tweede kans. Ik zal mijn mooie dochter kunnen opvoeden, werken, dromen waarmaken en leven zonder dialyse.”

Denk jij erover om te doneren? Stuur Alisa een e-mail voor meer informatie: Alisagararuk@gmail.com.

Post A Comment

Bestel vandaag nog de feestelijke kerstkaarten van ZoeteLiefde, klik hier!